Erdem

Derin duygu acılarla özleşir
Derin acı unutmakla iyileşir

Yaşam boyu mutlu kalmak istersen,
unutmayı nimet bulup, biraz sevmen gerekir

Acıman için, duya bilmen gerekir
Duyman için, canlı olman gerekir

Canlı olmak, özgür olmak demektir
Özgür olmak, haklarını bilmektir

Özgürlüğe katlanmayan bir toplum,
karanlıktan ibarettir geleceği

Gerçek insan, insanların acısını bölüşür
Gerçek acı, mazlumlara üzülmekle oluşur

Üzülmen için, insan olman gerekir,
olman için, değer bilmen gerekir

Değer bilmek, öz nefsinin değerini bilmektir

Ötekinin değerini bilip sayan her insan,
öz nefsinin değerini anlar bilir

El diğere üzülsen, erdemlisin demektir
Erdemlilik, her canlının değerini bilmektir

Erdemlidir çetin günde değerleri bilen biri,
Varlıklara üzülmeyen, erdemi nerden bilir?

Erdemliği bilmeyen, üzülmekten ne bilir?

Başkasına acıyan, acımayı demek ki,
yeterince denemiş, değerini bilir


Özleşir = Arılaşır, öz bir duruma gelir
Bölüşür = paylaşır
El = Yabancı bir kimse
Diğer = Başka, öbür
Erdemli = Faziletli

Yedi Öğüt

İçindedir aradığın aydınlık,
ne gerek var yamaçları aşmaya

İçtenlikten doğar doğru müminlik,
ne gerek var öz kendini yormaya

Elindedir dilediğin özgürlük,
ne gerek var astan bastan sormaya

Çok acıysa yaşadığın gerçeklik,
ne gerek var hayallardan usmaya

Üç günlükse çok sevdiğin bu asra,
ne gerek var yüreğleri kırmaya

Eylemsizlik dengenin emsemise,
koy ırmağı yatağında akmaya

Kendi çağın atankiyle uymursa,
bırak ulu öz yolunu seçmeye

***

Astan bastan = Aşağıdan yukarıdan (ondan bundan)

Asra = (yeni türetilmiş) Dünya

Eylemsizlik = Evrenin kanunlarına uygun davranma ilkesi

Denge = Zihinsel ve duygusal uyum

Emsem = Derman

Bırak ulu = Bırak oğulu

Sahte Uygar

Kendine kul yarattı,
kuluna kulluk yaptı,
baylandı yoldan saptı,
mutludur hiç sanmayın

Parayı üstün buldu,
kendine düşman oldu,
yüreği nefret doldu,
mümindir hiç sanmayın

Aptal aptal düşündü,
gelenekten ürkündü,
eğri yolda süründü,
bilgedir hiç sanmayın

Doymazlığa dayandı,
yaymacaya inandı,
hak yolundan usandı,
özgürdür hiç sanmayın

Sağduyuyu kirletti,
emseme ağı kattı,
kalıtı birden attı,
uygardır hiç sanmayın

***

Baylandı = Şımardı

Ürkündü = Korkup çekindi

Emsem = İlaç, derman

Ağı = Zehir

Kalıt = Miras

Uygar = Çağdaş, medeni

Esingen

Tedek gözlerden yaşsa, enme çıkar ortaya 
Öy kolu kapı açsa, buluş yağar asraya  

Bengi karmaz ergiye, sezgi konmaz yelgi’ye
Saygıdeğer olmasa, bilig sinmez tüngeye

Vicdan insanoğluna, Esingen’le seslendi
Esingen elçi buldu, yaruklara eklendi

Bu betik çok tan söker, gönülde sevinç öker
Barışı üstün tutar, değere anlam katar

Gün eşi kanıt sunar,
yüreğe terkin konar

Okuru bilgin kişi, sağlamdır bütün teşi
Yoksulların sığınağı, sonsuz enginler açar

Kön ili kayra bulsun, tünlere tolun olsun
Tekiz törü yolunda, bu sözden ırmak akar

Sevgiden iman doğar, uyumu nefret yoğar
Nefretten sızan erke, basa yakırlık soğar

Bengü ırmakta dendi, sadıklara seslendi,
hak sesini dinlersen, ulu ayla bağışlar

Tedek = İllet, neden, sebep
Yaşsa = Gizlense
Enme = Şaşırma
Öy kolu = Zaman gücü
Buluş = Keşif
Asra = Dünya
Bengü/ bengi = Ebedi
Karmaz = karışmaz, katılmaz
Ergi = Fani, ölümlü
Sezgi = Feraset
Yelgi = Ahmak
Saygıdeğer = Muhterem
Bilig = İlim, bilim
Sinmez = Uymaz, hazmedilmez
Tünge = Cahil
Betik = Kitap
Tan = Şafak
Öker = Biriktirir
Terkin = Hemen, derhal
Gün eşi = Gün benzeri
Bilgin = Hakim insan
Teşi = Çözümü
Yoksullar = Fukara
Sığınak = sığınılacak yer, melce
Enginler = Ufuklar
Kön ili = Adalet devleti
Kayra = İnayet, lütuf
Tekiz = Müstakim ,düz, doğru
Törü = Öğreti, şeriat
Yoğar = Bozar, mehveder
Basa = Nihayet, sonunda
Yakırlık = Düşmanlık
Soğar = Elde eder
Bengü ırmak = Dinlemek ayıtı
Ulu ayla = Büyük hale

Buğday

Bu örtkünün çoğunluğu samandır, 
bengü ülküyü buğdaylara kazandır

Seçkin ulus seçkinlerden eksilmez,
al sözümü seçkinlere inandır

Hak yakırı diyecektir yalandır,
Tengri yoktur müslümanlık yamandır

Sak üzülme, kuşkulanma, dayanağın uğandır
Sağ elinle al betiği, aymazları uyandır

Örtkün = Harman
Bengü = Ebedi
Ülkü = Ahit
Buğdaylar = değerliler
Seçkin = Üstün
Eksilmez = Azalmaz
Hak yakırı = Hak düşmanı
Yaman = Kötü
Sak = Hiç
Uğan = Muktedir
Betik = Kitap
Aymazlar = Gafiller